Michał Piętniewicz

w szarym parku w Krakowie
niedaleko pętli tramwajowej
kiedy ludzie jeszcze dopijają resztki
porannej kawy i spieszą się do porannych
zajęć
siadam na ławce pod zielonym drzewem
chmury ptactwa nad moją głową
czarnego ptactwa
trzymają w dziobach marchewki
białe chmury przypominają marchewki
ludzie również przypominają marchewki
zaczynam zastanawiać się po co tutaj jestem
a potem najzwyczajniej w świecie
zabieram się za pałaszowanie marchewki
jednej drugiej trzeciej pod tym zielonym drzewem
ludzie-marchewki
drzewa-marchewki
park-wielka marchewka
ogłupiały tym marchewkowym żywiołem
wydobywam się spod parkowych liści
jak spod jesiennych koców
spieszę się na swoją poranną kawę
by ją wypić jak sok z marchwi
na powitanie nieskończonych rozległych
jak marchewkowy Wszechświat marchewkowych
pól
na których płoną słomiane strachy
i znaczą moją trasę przez życie
maleńkimi punkcikami zieleni
hen na jesiennym niebie

Michał Piętniewicz urodził się w 1984 roku w Tarnowie. Jest literaturoznawcą – absolwentem polonistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim, poetą i krytykiem literackim. Debiutował tomem poezji „Oddział otwarty” w 2008 roku. Dotychczas wydał dziesięć książek poetyckich oraz krytyczno-literackich poświęconych m. in. Brunonowi Schulzowi, Tadeuszowi Nowakowi czy Wiesławowi Myśliwskiemu. Michał Piętniewicz opiekuje się Kołem Młodych przy Oddziale Krakowskim Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Prowadzi też popularny literacki kanał na Youtube zatytułowany „Lektury z biblioteki osiedlowej”. Prezentowany wiersz pochodzi z najnowszego tomu poety, zatytułowanego „Marchewkowy park” wydanego w Toruniu przez Wydawnictwo Adam Marszałek.