Ewa Lipska

MIŁOŚĆ

Miłość jest jasnowidzem.

Przewiduje siebie ciebie i mnie.

Jest z narodu wybranego

i posługuje się językiem

wysokiego napięcia.

W Bibliotece Narodowej

powala nawet

nieoczytane książki.

W lawinie chórów

odkrywa echo

euforii i śmierci.

A kiedy cię dopadnie

staraj się być w domu.

Albo coś w tym rodzaju.

Byleby się spotkać.

(Z tomu „Pogłos” Wydawnictwo Literackie, 2010)

Ewa Lipska, niezwykła poetka, od lat związana jest z redakcją magazynu „Kraków”, od 2018 roku „Kraków i Świat”. Jej nie zawsze poetyckie komentarze współczesności są niezwykle trafne, niekiedy bolesne i nigdy nie tracące aktualności. Przez lata pracowała w Wydawnictwie Literackim, dyrektorowała w Instytucie Polskim w Wiedniu. Jest członkinią Polskiej Akademii Umiejętności, pełniąc funkcję dyrektora Wydziału VI Twórczości Artystycznej. Jest też członkinią Rady Języka Polskiego przy Polskiej Akademii Nauk. Debiutowała tomem „Wiersze” wydanym w 1967 roku. Wydała od tamtego czasu ponad czterdzieści tomów poezji. Jej wiersze śpiewali m.in. zespoły „Skaldowie” i „Wawele”, także Marek Grechuta, Anna Szałapak czy Grzegorz Turnau, a do jej tekstów muzykę pisał Zbigniew Preisner. Prezentowany wiersz pochodzi z tomu „Pogłos” wydanego w 2010 roku przez Wydawnictwo Literackie.