Anna Skoczylas

* * *

Na cztery wiatry rozmiecione życie
kto mi pozbiera rozrzucone sny majaki
o ogrodach białych kto przyniesie
jeziora stepy ciszy bez granic sawanny
traw rozbiegane te zmierzchy
co krwawią nim noc uśnie kto
ukołysze do świtu nagim
księżycem
zaprzepaszczone skrawki dni zwiąże
na węzeł policzy doda ułoży
drogę do arkadii raju nie
odebraną na zawsze
kto – – –

Ilustracje: archiwum Poetki

Anna Skoczylas, urodzona we Lwowie. Wywodzi się z rodziny Klemensiewiczów. Jej rodzicami byli Rozalia i Zygmunt Klemesiewiczowie. Ojciec był profesorem Politechniki Lwowskiej, a po wojnie Politechniki Gliwickiej. Jest poetką i pisarką, ukończyła krakowską Akademię Sztuk Pięknych. Kochała góry, szczyty których zdobywała na całym świecie – w Azji, Ameryce Południowej i Afryce. Jej mąż – Adam Skoczylas, alpinista i taternik – zginął w górach w 1966 roku. Debiutowała w 1971 roku tomem opowiadań „Bocianie gniazdo”. Opublikowała ponad dziesięć książek.