Słowo
Agnieszka Stabro
Przez całe lato tak bardzo Cię tutaj nie było
Przez całe lato tak bardzo Cię tutaj nie było
Popatrz
Świat już barwi się na rudo
Dzieci w parku zbierają kolczaste łupiny na jesienne ludki
Dorośli chowają kasztany do kieszeni „na szczęście”,
które ich nigdy nie spotka
Popatrz
Szmaragdowe niebo ciemni się zbyt wcześnie
Ptaki budzą się zbyt późno
Świat już nigdy nie będzie taki sam,
jak wtedy
Przez całe lato tak bardzo Cię tutaj nie było
Popatrz
Liście szeleszczą pod stopami na pustych alejkach
Puszyste ogony wiewiórek przemykają w koronach drzew
Dzień zmierzcha powolnym oddechem,
który czuć na plecach i w kącikach warg
Popatrz
Czas wypadł z ram i już nam nie sprzyja
Pomału nadciąga zima
Pełna ciemności
i mglistych poranków

Agnieszka Stabro, urodziła się w Warszawie, którą już dawno porzuciła dla Krakowa. Poetka, autorka opowiadań i powieści biograficznych, eseistka. Jest absolwentką Wiedzy o Kulturze oraz Animacji Kultury na Uniwersytecie Warszawskim. Poetycko debiutowała tomem wierszy „Kontury istnienia” w 2012 roku, choć wcześniej – w 2010 roku ukazał się jej e-book „W domu na polanie”. Swe książki biograficzne poświęciła Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, , Igorowi Mitorajowi oraz Camille Claudel. Agnieszka Stabro jest autorką dwóch wyborów wierszy Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, które opatrzyła wstępem oraz przekładu libretta Jules’a Barbiera i Michela Carrégo do opery „Faust” Charles’a Gounoda dla Opery Wrocławskiej (przekład z języka francuskiego). Za poetycką książkę „Ciała lekkie jak puste walizki”w maju 2016 roku uhonorowana została Nagrodą Krakowska Książka Miesiąca. Związana jest ze Stowarzyszeniem Pisarzy Polskich.