Natalia Biesiada-Myszak

nie patrz tak tęsknie

na pozbawione samolotów niebo;

przecież wszystkie destynacje są

w nas, na opuszkach papilarnych map,

w plątaninie nieczesanych od rana snów,

w ciepłych krajach dotyku wygrzewają się

jak jaszczurki na piasku

nie trzeba się spieszyć, i tak dotrzemy

nad brzegi wszystkich oceanów, na antypody jutra

a przypływy pamięci będą nam lizać

zmęczone wspomnienia

musisz tylko uwierzyć

że wszystkie drogi prowadzą

z powrotem

Natalia Biesiada-Myszak – urodzona w sierpniu, podobno pod dużą ilością gwiazd, co pozwala przypuszczać, że któraś z nich była tą szczęśliwą. Ukończyła grafikę na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, jednocześnie doskonaląc umiejętności łapania wielu srok za ogon. Obecnie dzieli życie zawodowe między sektor IT oraz grafikę projektową i ilustracyjną, a w szczelinach tzw. międzyczasu pozostaje poetką. Wydała tomy poetyckie „Pozwolenie na cud” (2009) oraz „Wielkie nieba” (2021), wiersze publikowała również w pismach „Kraków”, „Konspekt”, „Kontent”. Stale współpracuje z magazynem „Filozofuj!” jako ilustratorka.
W czasie, kiedy nie śni na jawie, nie pracuje, nie rysuje i nie pisze, zajmuje się wychowywaniem dwóch kotów (bezskutecznie) i dwóch córek (na razie nie wiadomo jeszcze, czy skutecznie).