Joachim Neander

Droga przez pustynię

opuściłem swój Egipt

żeby iść za Moim Marzeniem

przede mną

pustynia

nad horyzontem

różowe migające serce

wskazuje mi drogę

dniem i nocą

czasem

dotyka z lekka opalonej ziemi

przemienia ją na chwilę

w niebieską oazę

częstuje mnie złocistą słodkością

daktylowych gwiazd

zaprasza do różowej miękkości

dojrzałej figi

a potem znów

pustynia

aż po horyzont

droga do Ziemi Obiecanej

jest długa i kamienista

walczę przeciw czasowi

boję się

przegrać

Joachim Neander (ur. w 1938 r. w Sopocie), dr historii, filozof, matematyk, fizyk, pedagog, znawca Starego Testamentu. Historią zajmuje się jako free-lancer, wyspecjalizowany w Holokauście. Po wojnie mieszkał przeważnie w Niemczech, pewien czas we Włoszech, Francji i USA. Od 1999 r. mieszka w Krakowie. Pisze opowiadania w języku portugalskim oraz utwory poetyckie i prozatorskie w języku polskim. Jest autorem sześciu samodzielnych tomów poetyckich: Nocne widma (debiut, 2010), Czas odwiedzin, 2014, Nie będzie tablic, 2016, 230 lajków, 2020, Już nie ma avenidas,2023, Wegańska zebra, 2024. Od 2019 r. jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, oddział Kraków.

Prezentowany wiersz pochodzi z z tomu „Nocne widma” (Kraków 2010).